Μαθαίνω για το Μάρτη

admin

01 April 2021

No Comments

Home Μενουμε δραστηριοι Κατασκευες

Μαθαίνω για το Μάρτη

«Μάρτης ή Μαρτιά» αποκαλείται το έθιμο στο οποίο ένα βραχιόλι φτιαγμένο από κόκκινες και άσπρες κλωστές που έχουν στριφτεί ή πλεχτεί, φοριέται όλο το Μάρτιο, από μικρούς και μεγάλους.

 

Ο «Μάρτης» ως έθιμο είναι παμπάλαιο και έχει τις ρίζες του στα Ελευσίνια Μυστήρια που πραγματοποιούνταν στην Αρχαία Ελλάδα. Ειδικότερα όσοι συμμετείχαν σε αυτά, έδεναν μια κλωστή, την λεγόμενη «Κρόκη» στο αριστερό τους πόδι και στο αριστερό τους χέρι. Η «Μαρτιά» ως έθιμο, χαρακτηρίζεται για την διασπορά του, σε όλα τα Βαλκάνια χάρη στους Βυζαντινούς που το υιοθέτησαν και το διατήρησαν.

 

Οι δύο στριμμένες κλωστές, είναι πάντα σε δύο συγκεκριμένα χρώματα: σε κόκκινο που συμβολίζει την χαρά και στο λευκό που συμβολίζει την αγνότητα. Άλλες παραδόσεις τις θέλουν να συμβολίζουν την αφθονία, για αυτό το λόγο οι παλιοί έδεναν την Μαρτιά στα κλαδιά των τριανταφυλλιών. Στις άλλες της διαστάσεις, διατηρούσε το νερό μέσα στις στάμνες δροσερό, αφού απωθούσε τον ήλιο, όντας δεμένη στο στόμιο τους ή αποτελούσε οδηγό των χελιδονιών που θα το έβρισκαν και θα το έπαιρναν ώστε να χτίσουν την φωλιά τους στο κατάλληλο μέρος. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, το Μαρτιάτικο βραχιόλι φοριέται ως τις ημέρες του Πάσχα, που είτε καίγεται μαζί με τον Ιούδα, είτε δένεται στις λαμπάδες και καίγεται μαζί τους.

 

Ο μήνας Μάρτιος χαρακτηρίζεται, λόγω των συχνών και έντονων μεταβολών στα καιρικά φαινόμενα, με πάρα πολλά παρατσούκλια. Τα πιο γνωστά είναι: Γδάρτης, Πεντάγνωμος, Κλαψομάρτης, Παλουκοκάφτης και άλλα. Όλα αυτά τα όχι και τόσο κομψά προσωνύμια του αποδόθηκαν από τον λαό, γιατί δεν μπορούσε να εξηγήσει τις απότομες μεταβολές του καιρού, που συνήθως είναι και πολύ επικίνδυνες για την γεωργία και την κτηνοτροφία.

 

 «Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης,
τα παλιά παλούκια καίει, τα καινούργια ξεριζώνει».

 

Οι Μεσσήνιοι πίστευαν ότι κάποτε οι μήνες αποφάσισαν αν παντρευτούν. Όλοι βρήκαν μια γυναίκα που τους άρεσε εκτός από το Μάρτη που ήταν τεμπέλης και αποφάσισε να παντρευτεί με προξενιό. Έτσι δυστυχώς του έφεραν μια γυναίκα πολύ άσχημη, την οποία και αντίκρισε πρώτη φορά μετά το γάμο, αφού έβγαλε το μαντήλι που σκέπαζε το πρόσωπό της. Θύμωσε τότε τόσο πολύ από την ασχήμια της, που για τριάντα ημέρες άστραφτε και βρόνταγε, εκτός από τις ελάχιστες φορές που την κοίταγε στην πλάτη, που μόνο αυτή την όμορφη πάνω της και τότε γέλαγε και έβγαινε ο Ήλιος. Ο Μάρτης όμως την αγάπησε πολύ και δεν την χώρισε. Έτσι πρέπει το πάρουμε απόφαση ότι «Μάρτης είναι, πότε κλαίει πότε γελάει» και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει.

Leave a Reply

Your email address will not be published.